Vaktiyle "Vatan Vatan" diye savunduğun dağlar
Şimdi ise "Vatanımız düştü" diye savrulur dağlar
Sen de neferisin kurulu en yüce yurdumuzun
Başkomutanı bekler seni bu en yüce ordunun
Vurulduğun yerden cennete varan yol vardır sana
Vurulduğun yerden küçük bir kıyamet açıldı bana
Sıktığın her kurşunda bir yetim daha doydu yiğidim
Selam söyle anavatanın komutanına Şâhına yiğidim.
Varınca o kapıya, bükme sakın başını
Komutanın silecek alnından kan yaşını
Geride bıraktığın ne ana ne de yardır
Adının kazındığı taş bile bahtiyardır
Sancak yere düşmedi, elindeydi son nefes
Şimdi duyduğun ne bir emir, ne de bir kafes
Bitti dünya nöbetin, başladı kutlu sefer
Tekmil günü sancağın dibinde bekle nefer.