Serna çevik

Yabanım , Sevgilim.. Bir gün kış masalın da sevip yitirdiğim..
Reklam
İnsan karanlıktayken elini uzattığı her şeye sıkıca tutunur, ışığa kavuştukça tutunduklarını unutur. İçinde bulunduğu hâlden kurtulmak için birine tutunan insan da hâli iyileştikçe tutunduğu kimseyi görmez olur. Vefânın hası,hâl ve vakit yerindeyken anlaşılır Dünya,kendi için savaşanları,mağlup etmekle meşhurdur çünkü; herkesi cezbeder ve fakat kimseye yâr olmaz. Bazen kılıcı kınına koymalı, kadere teslim olmalı. Nihayetsiz hırs, sahibini tüketir.
Aldatıcı Güneşe sığınıp sizi karanlıklarla sınayanları unutmayın. En dik yokuşlarda omuzunuza yük olanları, uçurumun kenarında sizi aşağı iten aşağılayıcı dilleri bedenlerini duygularını kirletenleri ve kendilerini asla ama unutmayın.Kin tutmayın ama hatırlayın. Çünkü insan nisyanla maluldür. Yani insan unutan bir varlıktır..
Yanıldım ahh Ziyan oldum..