“Minguinho benim şeker portakalı fidanımın adı. İçimin sevgiyle dolduğu zamanlarda ona Xururuca da derim.”
Reklam
Minguinho kendisine Xururuca diye hitap ettiğimde çok sevinirdi, ne kadar sevildiğini en çok böyle anlarda hissederdi.
Tepeye ulaşınca dönüp seslendi :
“Sen bir meleksin, Zeze…”
El salladım ve gülmeye başladım.
“Melekmiş ! Bilmediği için böyle diyor tabii…”
Bakayım tekrar, aşkın çilesini konuşmadan anlatan o gözlerine.
Gözlerindeki o ilahî ışık yok mu, imana getiriyor beni…
Bir ışıltı görüyorum yıldızlar arasında.
Yeminler ediyorum, yoktur fezada bile böylesi
Seninkinden cilveli gözler…
Reklam