Seval D.
@SevalD
Mali Müşavir
İzmir
93 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·115 syf.·
31 günde okudu
·Okunma: 31 Ocak 2019 00:00
·2019 27. kitabı
Uyku, gün batımından ufka hatlar çeken kuşlar gibi belirip kayboluyordu gözlerimde.
İçimdeki merakı yeniden büyüten şey öğrenme arzusundan çok, biliyor olmaktı biraz da. Biyolojiden haberim vardı artık, insanın ötekine karşı korkusundan ve utancın neleri büyüteceğinden.
Dünya büyüyordu önümde. Irmak kıyılarına yürüyor, serin sulara dalıyor, kaygan taşların üzerine sırtüstü yatıp gökyüzünü izliyordum. Büyüdükçe genişleyen mekanın etrafında yeşeren solan otların, bağırıp duran hayvanların, gezinip duran börtü böceğin ortasında düşünüyordum. Zamanın ipi elimde değildi belki ama onunla oynamak da zor değildi.
...
...
...
Düşünüyordum, evet daha az yiyor, daha az uyuyordum ama düşünüyordum.
Onu ne olursa olsun yargılamayacak insanın ben olmam ümidiyle bakıyor.