Yani çoğumuz açlıktan ölme ya da evlerimiz yok edilirken çaresiz kalma hissini tatmak zorunda olmasak da, yine çoğumuz yaralı bir kalp nedeniyle ağlamanın ne demek olduğunu bilecek.
Canı yanan, haksızlığa uğrayan ilk kişi miyiz son kişi mi diye kendimize sormalıyız. Bizden öncekilere mücalelerine ve zaferlerine bir bakmalıyız. Büyümenin acısız olmayacağını, başarının ise ancak bir mücadelenin meyvesi olduğunu anlamalıyız.