Ne kadar çok şeye engel oluyor ebeveyn kendi korkularından. Çocuklara atlama, çıkma diye değil, atla ve çık ama güvende olduğundan emin olmalıyım, şeklinde seslenmeli.
Bazen çok ağladı. Bazen de sakin ağladı. Öyle zamanlarda göz teması kurdular ve bebeklerine 'Burdayız, dinliyoruz' dediler. Beklentilerin bırakıldığı, ilişkinin her şeyden önce geldiğinin anlaşıldığı, küçük kızın ihtiyacının düzeniydi bu.
Anne bebek içgüdüsel bir yönelmeyle doğumla gelen tüm bağlanma hareketlerini yaptılar. Daha önce sezaryandan ötürü imkan bulamadıkları o kutsal doğum anı yeniden yapılanıyordu sanki.. Bebek yaşadığı doğum travmasını atlatmaya başlamıştı..