Sevim Özbey

Sevim Özbey
@Sevmm
Mardin
115 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
🍂"Hayata dair ısrarcı olamamış olabilirim. Pek istikrarlı da sayılmam. Her şeyden çabuk sıkıldığım da doğrudur. Tamam; bir de bir geç kalma huyum var. Çabuk yorulmuşta olabilirim. Bazen gıcıklaşabiliyorum hak ediyorlar. Sinirlenince sesimin tonunu kontrol edemiyor da olabilirim. Son zamanlarda acayip duygusallaştığım da doğrudur. Kırılıyor olabilirim. Yalnız ağlıyor da olabilirim. Sevdiklerimi de özlüyorum. Gereğinden fazla açıklama yapmam, yanlış anlaşılma korkusundan olabilir. Pişmalıklarla dolu da olabilirim. Kimseye güvenmediğimden herkesle arama mesafe koyuşlarım. Güçlü görünüyor olmam, her daim Allah'a sığındığım için olabilir. Her şeye rağmen gülümsediğim de doğrudur. Ama netice de insanım işte. Yaralarımı göstermiyor olmam, yaralı olmadığım anlamına gelmez.!"
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kırgınım bu aralar. Yorgunum. Eksiğim. Kime, neye eksik olduğumu bilmeden yaşıyorum. Tek başıma mutlu olmak da güç geliyor bir az. İnsan bir yerden sonra güvene bilecek birini istiyor. Bu aralar kara bulutum. Güneşli günlere uzağım. Anlayan da yok beni bilirsin. Ağlıyorum, sessizce ağlıyorum. Artık şarkılar ruhuma, değmez oldu. Kalbime değecek sözler arıyorum. İçimin ısınmasına ihtiyacım var, bu kasırga beni çok yoruyor. Sıkıldım zorla akmasın diye yuttuğum gözyaşlarımdan. Gizlenmek için çırpındığım zamanlar, mekanlar ve insanlar var. Birde kaçmak istediğim hayallerim...✨
‘Geceleri ağlamam geçti artık. İşime gücüme bakıyorum. Biraz sensizim fazlasıyla sinirli. Tahammülüm yok insanlara. Daha doğrusu dünya bomboşmuş, insan eksik kalınca anlıyor. Çay içmeye devam ediyorum. Demli, şekersiz. Bazen bir yalnızlık çöküyor. Sonra geçiyor. Aslında her şey geçiyor. Geçiyor da unutmaya bir çare bulamadım hala. Bazen bir şarkı gibi takılıyorsun aklıma. Sözlerim sen oluyor… Sokaklar üzerime geliyor, insanlar üzerime geliyor. Cümlelerim kısalıyor. Ben insanlarla konuşmak istemiyorum ki. Seninle konuşup saçmalamak istiyorum. Gülüşünü seyretmek istiyorum. Gülüşün hep gözümün önünde ama gülüşünden öpmeyi özlemenin bir çaresi yok. Bu çaresizlik yoruyor beni. Nefesini hissediyorum uyurken yanımda ama gözlerim karanlığa açılıyor hep. Hep karanlık hep. Bir umut var içimde, gözlerim uyandığımda bir gün yine görecek seni..'🍂
🍁..Ne zor şeydir insanın güvendiği birinin güvenini boşa çıkarması, vazgeçmek zorunda bırakması, nefes aldığına pişman ettirmesi.. Hayatını birine göre şekillendiriyorsun, onun istediği gibi yaşıyorsun, mümkün olduğunca değişiyorsun... Çünkü sonsuza dek onunla yaşayacağını düşünüyorsun. Sonra bir bakıyorsun onun için değiştiğin, kendinden ödün verdiğin kişi hayatından sessizce çekip gitmiş. Yani yüzüstü kalıyorsun... İnsan üzülmez mi hiç, çok üzülür hem de.. Ama inan ki sonsuza kadar sürmez acısı. Nelere alışıyor insan, giden birinin yokluğuna en fazla ne kadar üzülebilirsin ki Bazı zamanlar geçmez bazı geceler daha uzun sürer bazı günler aç kalınır, ansızın kalp sancıların olur ama mutlaka .. Unutmuyorsun belki ama geçiyor acısı. Geçmiyor deme!..
Bazen düşünüyorumda neleri geri teptik acaba istemeden? Mesela otobüse binmek yerine yürüyerek gitseydik gitmek istediğimiz yere, her şey farklı olur muydu? Bir sokakta yerleri inceleyerek yürümek yerine, başımız dimdik yürüseydik hayatımızın aşkı döner miydi köşedeki sokaktan? Kestirmeden gitmek yerine, uzun sokakta sallana sallana yürüseydik, her gece "keşke bir kez daha görsem" dediğimiz insanı görür müydük? Hatta birbirimize selam verip, eskiyi yâd edip ince sızılı bir mutluluk yaşar mıydık? Çekindiğimiz için bir şey soramadığımızda, kaç şeyi ittik kendimizden? Cesaret edip "seviyorum ulan" diyemediğimiz için mi sevdiğimiz insanlar hep başkalarının oldu? Hep aynı yolu tercih ettiğimiz için mi bu kadar dümdüz gidiyor hayatımız? Bilmiyoruz ve asla bilemeyeceğiz. Çünkü her zaman iki seçenek vardır önümüzde ve her zaman yalnız birini seçebiliriz aynı dakikalar içinde. Ne yazık ki, bu uzun yolculukta sağ camın yanına oturduğumuzda, sol camdan geçen şeyleri göremeyeceğiz. Başımızı sola çevirsek, sağ taraftakileri kaybedeceğiz. Biliyor musunuz, sanırım biz hep kaybedecegiz..🍁