Gün boyu çalışırken, zihnim ara sıra boş bir yere gitti, 'Ne kayboldu? Ne bitti?' diyerek. Ve 'Bitti, gitti' diye mırıldandım, 'bitti, gitti' kendimi sözcüklerle avutarak. Insanlar yüzümün ifadesizliğini ve konuşmamın amaçsızlığını fark ettiler. Cümlemin son sözcükleri yavaş yavaş azalıp yok oldular. Eve gitmek üzere paltomun düğmelerini iliklerken daha dramatik bir sesle, 'Gençliğimi yitirdim,' dedim.