Bir zifiri karanlıkta düştüysen yollara at sırtında; güvenebileceğin tek şey, sadece sivri kulak uçlarını seçebildiğin atın olmalı. Gerisi hikaye.
Keza o karanlıkta seni de kendini de tehlikeye atmadan tek bir taşa dahi takılmadan ilerleyişine kafa yormalısın biraz. Elinde olmadan belleğin açılır, sırtında gittiğini sandığın kardeşten öte varlıkla bütünleşir, o ne görüyorsa onu görür, o ne duyuyorsa onu duyar, o ne kokluyorsa sen de alırsın onun kokusunu, nedenini bilmeden.