Ama belki de bütün hayatlar böyleydi.Görünüşte en yoğun ve yaşamaya değer hayatları yaşayanlar bile en nihayetinde kendilerini böyle hissediyorlardı belki. Dönümler boyu hayal kırıklığı, tekdüzelik , acı ve rekebetin içinde tek tük birkaç mucize ve güzellik vardı.
Bulabildiğim tek açıklama,nasıl ki gerçek olaylar unutulabiliyorsa,asla olmamış olanlarında sanki olmuşcasına anıların içinde yer alabildikleri biçimindeydi.