Eskiden derdim ki, bir insanın başına gelebilecek en kötü şey, bir gün yapayalnız kalmasıdır. Öğrendim ki, hayatta insanın başına gelebilecek en kötü şey, yapayalnız hissetmesine neden olan insanlarla yaşamasıdır.
bir insana değer vermek, özen göstermek, onun kıymetini bilmek de bir kültürdür. bunun bir eğitimi yoktur, kitaplarda da yazmaz zaten. bunun yolu insan olmaktan geçer.
Sizi kusurlarınızla seven, severken gözünüzün içine bakan, baktıkça kıyamayan, sonuna kadar güvenen, sonsuz anlayış gösteren, sustuklarınızdan bile anlayan, sizi sizden daha iyi tanıyan insanlar için çabalayın. Gerisi boş.