Gülüşün olmadan;
Gülmek, gülümsemek bile yok.
Toprak mı çekiyor beni kendine ?
Yoksa dağlar mı çöküyor nefesime ?
Gökyüzü yok oluyor kendi kendine.
Güneş bile aydınlatamıyor hiçbir yeri,
Ve hep karanlıktayım sen gülmeyince.
Gülüşün olmadan;
Gülmek, gülümsemek bile yok .
Toprak mı çekiyor beni kendine ?
Yoksa dağlar mı çöküyor nefesime ?
Gökyüzü yok oluyor kendi kendine .
Güneş bile aydınlatamıyor hiçbir yeri,
Ve hep karanlıktayım sen gülmeyince .
Ufacık bir kelebek
Uçtu geldi , süzülerek.
Kondu bir papatyaya
Gülümseyerek.
Papatya çok kötüydü.
Eğildi birden bire
Yere düştü kelebek
Gözyaşı dökerek.
Aniden bir arı geldi.
Kelebeğe yardım etti.
İkisi el ele verdiler,
Uçuşup gittiler.
Uzun zamandır gelmeni bekliyorum.
Ne sen bana gelebiliyorsun ne de ben ,
Senden geriye adım atabiliyorum.
Dön demiyorsam vazgeçtiğimi sanma !
Artık sadece susacağım bu canda.
Yaşamıyorum ama yaşlanıyorum uğrunda.
En güzel duamsın avuçlarımda.
En hayati ihtiyacımsın sol yanımda.