Yeonjae'ye göre büyümek, başkalarının hayatlarının kendininkinden farklı olduğunu anlamak ve buna uyum sağlamaktı. Bu kabul süreci bazen sarsıcı olabiliyordu.
Özlem, somut bir anıyı gerektirirdi. Atlar hatırlayabilir miydi ki? Çayır görmemiş bu hayvanlar, yalnızca tarif edemedikleri bir huzursuzluk duyuyordu belki, kapalı kaldıkları için neyi arzuladıklarını bilmeden.