Şems Hesenli
@ShamsHasanli
Çiçek dolu bir bahçenin kitap dolu bir evi olmadıktan sonra neye yarar o bahçe?
dr
İstanbul
Bakü, Azerbaycan
23 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
erkenci kuş VS gece baykuşu?Alıntı
Bir yetişkinin erkenci kuş mu, yoksa gece baykuşu mu olduğu-yani kronotipi-büyük ölçüde genetiğiyle belirlenir. Gece baykuşuysanız annenizin ya da babanızın (veya her ikisinin de) gece kuşu olması olasıdır. Ne yazık ki toplum gece kuşlarına iki açıdan haksızlık etmektedir. İlki, gece kuşunun sabahın ilk saatlerine kadar uyumamasından ötürü daha geç saatlerde uyanma eğilimi yüzünden tembel olarak yaftalanmasıdır. Diğerleri (yani erkenci kuşlar) gece kuşlarını bu tür tercihlerin bir seçim olduğu varsayımıyla kınar ve bu kadar sorumsuz olmasalar kolayca erken kalkabileceklerini iddia ederler. Oysa böyle olmayı gece kuşları seçmemiştir. Kaçınılmaz bir DNA donanımı sonucu ertelenmiş bir programa tabidirler. Bu bilinçli bir hatadan çok, genetik yazgılarıdır.
Uyku...Alıntı
Meseleye hangi açıdan bakarsanız bakın, uyku biyolojik fenomenlerin en saçması olarak görünecektir. Uyurken yiyecek toplayamazsınız. Sosyalleşemezsiniz. Bir eş bulup çiftleşemezsiniz. Yavrularınızı besleyemez ya da koruyamazsınız. Daha da kötüsü, uyku sizi yırtıcı hayvanların saldırılarına karşı savunmasız bırakır. Uyku, hiç şüphesiz, insan davranışları arasında en kafa karıştırıcı olandır.
Algernon’a Bir Çiçek…🪻Alıntı
Bazı kitaplar vardır, bittiğinde sadece kapağını kapatmazsın, içindeki bir şeye de veda edersin. “Algernon’a Çiçekler” benim için tam olarak böyleydi.
Kitap, fenilketonüriye bağlı zihinsel engeli olan Charlie Gordon’ın zekasını artırmak için yapılan deneysel bir ameliyata gönüllü olmasıyla başlıyor. Başta düşük olan zeka seviyesi operasyon sonrası hızla yükseliyor. Hikayeyi Charlie’nin kendi ilerleme raporlarından okuyoruz. Yazım hatalarından başlayan cümlelerin zamanla keskinleşmesi bile bu değişimin en sade ama en etkileyici göstergesiydi.
Ama asıl sarsıcı olan şu:
Zeka yükseldikçe yalnızlık da büyüyor. Farkındalık arttıkça bazı gerçekler daha ağır gelmeye başlıyor. Ve o zirveden sonra zekanın yeniden gerilemeye başlaması… İşte tam orada insanın içi sessizce kırılıyor.
Bu sadece bir deney hikayesi değil. Bu, insan olmanın kırılganlığı ve bilmenin bedeli üzerine bir metin.
Bu kitap bana şunu düşündürdü: Bilmek her zaman iyi midir? Yoksa bazı gerçekler insanı daha mı yalnız yapar?
Charlie’nin isteği üzerine Algernon’a bir çiçek bırakıyorum.🪻