Bir süre sonra acıyı hissedemez hale geleceğini sanmıştı, yanılmış. Şimdi insanın acıyı taşıma kapasitesinin sonsuz olduğunu düşünüyor. İnsan ezilinceye, ezilip incecik bir tabaka kâğıt haline gelinceye, hatta yok oluncaya kadar acıyı taşıyabiliyor.
Birden çok yakınlaştığını sandığı bu adamın acıları hakkında pek de bir şey bilmediğini fark etti. O da benim acılarımı bilmiyor. Acı çok diye düşündü sonra, öyle çok ki, istediğin kadar konuş, günlerce; çekirdeğine ulaşmana imkân yok.