“İyi bir ruhun, kötü bir ruha dönüştürüldüğü o karanlık an…
Gecenin en sessiz anlarında, gözlerinden yaşlar boşalan bir kadının yardım çığlıklarına alamadığı cevaplar sonucu ruhunu kötülüğe satışı. Güzel bir yüzün içinde taşıdığı iyi düşüncelerin, yine güzel bir yüzün zihninde kötülüğün öldürerek iyiliğin yerini aldığı o gece…
Şeytana cenneti arzulatacak bir melekken, tanrıyı cehenneme çeken bir iblis olmuştu Medusa.
Bir zamanlar onun gözlerine bakanlar denizlere dokunuyor, yağmurun kokusunu içine çekip toprağa basıyorken, artık onun gözlerine bakan herkes tıpkı onun kalbine yapıldığı gibi taşa dönüştürülüyor, ölümü tadıyordu.”
“”Artık ismin Medusa.”
“Ben senden bir isim değil, özgürlük istiyorum.” Bana baktı, baktı ve baktı…
O kadar uzun bakmıştı ki, tanrıya bile yüzünü unutturabilirdi ama o asla yüzümü unutmazdı.“