Tırnaklarımı avuçlarıma batırdım. Savaşın ne demek olduğu umrumda değildi. Tek istediğim bana annemi, babamı ve dayılarımı geri vermesi, ailemizin tekrar bir bütün olmasıydı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İşte bu yüzden farkındalık, kendi değerinin farkında olmak diyip duruyoruz ya zaten. Varlığına şükran duyan, kendisini seven, hiçbir konuda kendisini ‘yanlış’ kılmayan bir insansan aynı şeyleri karşındaki kişiye karşı da hissedersin.
Savaş devam ederken beni ve ümitlerimi ayakta tutan, büyükannemin hikayeleriydi. Dünyanın gerçekten de adaletsiz olduğunu ilk defa o zaman fark etmiş, adaleti aramak, hatta belki de intikam almak için büyükannemi köyüne geri götürmek zorunda olduğunu hissetmiştim
Şimdi bile, yıllar sonra geriye dönüp baktığımda, başımıza gelecekleri bilseydim yanımda ne götürürdüm diye hala merak ederim. Belki annemle babamın düğün günlerinde çekilmiş siyah-beyaz fotoğrafları olabilirdi.
Ölümün eşiğine gelmişken insanın nostalji ile kaybedecek vakti olmadığını bilmeme rağmen üstelik…