Onu bu kadar sık görmemeye kim bilir kaç kez karar verdim. Katlanabilir miyim hiç buna? Her yeni gün beni baştan çıkarıyor, önceki gün ona gitmeyeceğime ne kadar yemin etsem boşuna; çünkü gün gelip çatınca, yine karşı konulmaz bir neden buluyorum ve bir bakıyorum ki yanındayım.
Bazen onu konuşurken dinlediğimde, kendimi düşünürken görüyormuşum gibi geliyor. Bana beni açıklıyor, kendimi keşfettiriyor. Onsuz var olacak mıyım? Ben sadece onunla benim...
Çünkü ümit böyle bir şeydi. Siz onu ne kadar öldürmek isteseniz de o asla ölmezdi. Tam "Bu sefer kesin öldü" dediğiniz noktada bile hafif hafif nefes alışverişlerini görürdünüz.