Kalbinin sıkıştığı vakitte bir sen, bir O var.
Seni senden iyi bilen biri var; sanma ki sen, seni bilirsin.
Gözlerini kapattığında, rüzgârın tenine değdiğinde O var.
Bugün ve gelecekte, hep O olmalı kalbinde.
Bir çanta var hayatımızın içinde,
kaybolsa unutulacaklar içinde.
Belki bir yaşam doğacak zorluklar içinde.
Kitap sayfaları çevrilince gerçekler çıkar gün yüzüne.
Ekşi meyveyi ısırdık, yüzümüz ekşimedi.
Bir kibirliyle oturduk, ekşidi kalbimiz.
İnsanın tatlı diline kandık, toprak bile yeşermedi.
Işığı görüp de göze perde çekmemeli.
Bazen suskunluklar, içimizden gelen acılardır.
Çok söylenmek istense de söyleyememek…
İşte bu, derin bir yalnızlık hikâyesidir.
Artık her şey bitmiştir;
kaybeden gitmiştir.
Çıktık bir tepeye, izliyoruz şehrimizi.
Binlerce ev, milyonlarca insan.
Her evin yanan ışığında hayaller var.
Geceyi aydınlatan kar ışığında,
sarılıp geçmişte bırakıyoruz geçmişimizi.