Sıla

Sıla

, bir kitap okudu
Puan vermedi·124 syf.·
2020 18. kitabı
Samuel Beckett
8.3/10 · 10bin okunma
Reklam
Başkaları acı çekerken ben uyuyor muydum? Şu an uyuyor muyum? Yarın uyandığımda, ya da uyandığımı sandığımda bugün hakkında ne diyeceğim?
Kahrolası zamanınızla bana yaptığınız eziyet yetmedi mi? İğrenç bir şey bu! Ne zamanmış? Ne zaman! Bir gün yetmiyor mu bu size, bir gün dilsiz oldu, bir gün ben kör oldum, bir gün sağır olacağız, bir gün doğduk, bir gün öleceğiz, aynı gün, aynı an, yetmiyor mu bu size? [Daha sakin.] Mezarın üstünde doğuruyorlar, bir an gün işiyor, sonra bir kez daha gece oluyor.
Kulaklarımızda çınlayan şu yardım çığlıkları bütün insanlığa yöneltilmiş! Ama burada, zamanın bu anında, istesek de istemesek de bütün insanlık biziz. Çok geç olmadan bundan yararlanalım! Zalimce bir alın yazısının bize layık gördüğü iğrenç, güruhu hakkıyla temsil edelim! Ne dersin?
VLADIMIR Nihayet! [Estragon kalkıp, iki elinde birer çizme teki, Vladimir'e doğru gider. Çizmeyi sahnenin önüne bırakır, doğrulur, aya bakıp düşünceye dalar.] Ne yapıyorsun? ESTRAGON Yorgunluktan sararmış. VLADIMIR Ha? ESTRAGON Gökyüzüne tırmanıp bizim gibilere bakmaktan yorulmuş.