Şilâne
@Silane_88
8 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
boşluklar...
Zaman olur ki, içinden çıkılamaz bir hâl alırsın.
Bir telaşın, bir kargaşanın içinde kaybolup gidersin.
Öyle bir gidersin ki… bir bakmışsın, kendinden vermişsin.
Kendini en çok “dayanabilirim” dediğin yere atıverirsin.
Belki biraz olsun hafifler diye…
İçinde bastırdığın o sesleri susturmak, içine gömmek için.
Ama bilirsin…
Bazen o gittiğin yerdeki sessizliğin içinde bile gürültü büyür.
Ve fark edersin… sığmamışsın, sadece taşımışsın kendini.
İşin gülünç yanıysa şu:
Nereye gidersen git, onlar seninle.
Çünkü kaçabilirsin o anlardan…
Ama kendinden değil.
Reklam
Yağmur...
En çok yağmur yağarken yaşamı seviyorum.
Sanki bulutlar o an bizi hisseder de sularını üstümüze serper.
Yağmur damlalarının cama bıraktığı izler, ruhumuza işleyen küçük armağanlar gibi.
Camın buğusu, insanların yağmurdan kaçışı, o alıp götüren toprak kokusu…
Ve eğer o gün şanslıysak, en sonda beliren gökkuşağı.
Sanki dünya temizlenmiş ve yeniden kullanılmaya hazır gibi.
Ayrıntı
Hangi mevsimi sevdiğimi bilmiyorsun.
Hangi çiçeği görünce durduğumu, hangi yazarda kaybolduğumu, hangi filmi izlerken sustuğumu da.
Aslında mesele bunları bilmemek değil.
Mesele, bunları hiç merak etmemiş olman.
Çünkü insan sevdiğini tanımak ister.
Küçük ayrıntılarını öğrenmek ister.
Ne zaman sustuğunu, neye güldüğünü, neyin içini yumuşattığını fark etmek ister.
Benimle ilgili hiçbir detayı bilmiyor olman,
bana şunu fark ettirdi:
Sevmek bu değil.