"Kafanin içinde beyin olsaydı,sen de diğerleri kadar iyi ve hatta bazılarından çok daha iyi bir insan olurdun .Ister karga ol ister insan,beyin bu dünyada sahip olmaya değen tek şey. "
"Peki yarın kimin galip geleceğini bıliyor musun?"
"Allah bilir Aka Hasan!.."
"Allah bilir de Kamber Can bir de şu kişneyip duran atlar bilir.Bir tanesinin dili olsada söylese!..Şah mı kazanacak ,Sultan mı?"
"Atlar nasıl bilir Aka Hasan?"
"Her at,en son koşusunu ne zaman yapıcağını bilir ve ona gore bir gece önceden hazırlık yapar da ondan Kamber Can."
Seven ,işin başlangıcında sevilenin dostlarına dost,düşmanlarına düşman iken,sevgi kemale erdiğinde kıskançlık yüzünden durum tersine dönüyor,onun dostlarına düşman,düşmanlarına dost oluyordu.
yatağıma gitmek üzere ayağa kalktım.Gülizar Begüm'ün odasının önünden geçerken içeride ışık olması dikkatimi çekti.Acaba bir ihtiyacımı var diye kapıyı hafifçe tıklatıp içeri girdim.Yatağının üzerinde hüngür hüngür ağlıyordu.Böyle neşeli ve coşkulu günde neden ağladığını sormaya gerek yoktu.Sevgi herşeyden evvel bir kıskançlığın da adıydı.Hele de kıskanılan kişi Şah Efendimiz gibi hem güce,hem gençliğe,hem güzelliğe,ve hem uluhiyete sahip birisi olursa.Böyle bir koca kıskanılmaz mıydı?
Babaydar'ın,""ınsanın hamurunun sevgiden yaratılmış olduğu"nu söylediği zaman ne söylemek istediğini artık biliyorum. Insan sevgi ile yaşar, sevgisiz ölürdü. Sevgi bir cennet sevgisizlik ise cehennem sayılırdı