Kör biri için gökkuşağının renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır.
Türkmenler, yerleşik hayatı bir esarete benzetirler, özgürlüklerini dağların zirvelerinde, yaylaların serinliklerinde bahar çiçeklerinin renklerinde bulurlardı.
Yunan mitolojisinde mutluluğa dair bir hikayeye göre; İnsanlar mutluluğu arasın ve böylece kıymetli olsun diye saklamaya karar veririler.
Biri"göklerin en uzağına saklayalım"der,
Diğeri Denizin en dibine saklayalım'der,
Öbürü"Ormanın en kuytusuna saklayalım"der,
Biri de der ki; " içlerine saklayalım.Oraya bakmak kimsenin akıllarına gelmez.."