Enver
@Simdiveburada
147 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
“Hiçbir şey yoktu, duvar
saatinin tiktaklarından
başka hiçbir şey
Anladım, delicesine
sevmem
Gerekliydi, gerekliydi,
gerekliydi."
Yalçın Tosun’un YKY’den çıkan ilk öykü kitabı ki Cemil Kavukçu’nun “Yazarın bu kitapla türk öykücülüğünde yeni bir kanal açtığını düşünüyorum." diye bahsettiği kitaptır kendileri. İlk olarak 2013’te bir pasajına denk gelip almıştım. Sonra 2018’de yüksek lisans zamanında kitap incelemeleri dersinde okumuş ve sunmuştum. Çok beğendiğim, özellikle ismine vurulduğum bir kitaptır.
Kitabın yazarı Yalçın Tosun (ki kendisi hukukçudur ve en son özel bir üniversitede öğretim üyesiydi) edebiyatımızda çok da sık rastlanmayan, belki de cesaret edilmeyen konulara el atmış. Bunların başında ensest ilişkiler ve eşcinsel ilişkiler geliyor. Bozulan aile yapısını ve toplumun iki yüzlülüğünü hepimize haykırıyor gibi.
Öykülerin hepsi çok sağlam bir dil ve kurguya sahip. Kitap zaten 2011 Notre Dame de Sion Edebiyat Ödülü’nü kazanarak rüştünü ispatlamış. Fakat özellikle son öykü olan Unutmabeni Çiçekleri ile kitap zirveye çıkıyor.
Yalçın Tosun temaları gereği başta bir dürtse de sonrasında sizi dili ve kurgu sağlamlığıyla sarıyor. Okumalı, okutmalı. Keyifle…
Gözlerimi tekrar kapattım. Uyuyormuş gibi, anlarsınız. Yoksa anlamaz mısınız? Hiç yapmadığınızı söylemeyin lütfen. Hayatın ağırlığını başka bir yerinden tartmak için yapılan şeylerden biridir bu. Çocukken yeni yakılmış sobanın çıtırtılarına uyanıp, yorganın gözlerinin hemen altına kadar örtülü bir halde, kahvaltıyı her sabah aynı sabırla hazırlayan annemi yarı açık gözlerle ve şaşkınlıkla izlerken aldığım zevke benzer bir durum denebilir.
Yine de biraz bekledim, sen gelmeyince zor attım evden kendimi. Evden attım derken mecazi anlamda söylemiyorum. Balkondan attım desem daha anlaşılır olur belki. Ne yapayım, aklıma o an yapacak daha iyi bir şey gelmedi. Aşağı hızla inerken, apartmanın camlarına vuran yansımanı gördüm. Hızla yukarı çıkıyordun ben düşerken.