Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
Ki, herşeyi yanlış yorumluyorsunuz. Suskunluğu da.. K. Yanlizliga o kadar alışmıştı ki, gözleri ile herhangi bir kadını gorebilmek onun için çok urkutucuydu..
Livaneli'yi çok seviyorum, gerçek bir fikir insanı, şuan başlangıçta da olsam ilk izlenimim tamamen özlü,kendine has sözlerden oluşan bir derleme gibi. Roman değildir, özgür,ruha dokunan ve okuyana çok şey katacağını düşündüğüm bir kitap. İçerisinde (kardeşimin hikayesi - gazeteci kız, ve leylaya dair) eski eserlere dair minik kesitler var,aforizma gibi .