Biz,kendi şişkin,hem şişirdiğimiz hem de şişirilen egolarımızı söndürmedikçe,havasını indirmedikçe,birbirimizle konuşmaya değil,sadece kendimizi anlatmaya devam edeceğiz.
Konuşmak,insanın kendi kabuğunu soymasıdır.Karşılıklı konuşmak ise karşılıklı olarak kendi kabuklarımızı soymamızı gerektirir.Konuşarak birbirimizin çevresini saran,varlığımızı kaskatı kesen katmanları bir bir çeker,bir elmayı soyar gibi,kendi özümüzü,demek karşılıklı özlerimizi ortaya çıkarırız.