Kolay mı, o terazi altından çok daha değerli bir varlığı, insanı tartacak. O terazi terapistin elinde de olsa, kendini tartacak olan her zaman insanın kendisidir.
Insanın kendisiyle yüzleşmesi, sanıldığından daha zordur.
Çocukken annem, okul açılmadan elimizden tutup bizi kitapçıya götürürdü. Her birimize gereken ders kitaplarını, kalem, silgi, defter, defter kaplama kâğıtları, kalemtıraşları alır, eve ellerimiz dolu gelirdik. Ben de, kardeşlerim de, çok beğensek de gözümüz kalsa da, ihtiyaçlarımız dışında bir şey isteyemezdik annemden.
Oysa evde bize böyle bir yasak getiren olmazdı. O küçücük halimizle ailemizi maddi açıdan zorlamamaya özen gösterirdik. Demek şimdi o günlerin acısını çıkarıyorum.