Dicle
@Simorg
Maviye sevdalı yüreğimiz bir de kekik kokusuna.
19 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Yaradan Gelen GüçPsikoloji
Bazı hislerin anlatılır yanı yoktur, insanın içinde yaşayarak ayağa kalkmayı öğrenmesi gerekir. Bazı duyguları atlatabilmen için düşmen, değişmen gerekir. Belki de sana acı çektiren olay, büyümen içindir. Her sınanış, insanın kendiyle mücadelesinde ona bir parça daha olgunluk ve güç katar.
Güçlü görünen yalnız mutsuzlara...
Neden kaçıyoruz, neyle yüzleşmekten korkuyoruz. Niye düşünmeyi bile sürekli erteliyoruz.Yaşıyoruz işte niye kabullenemiyoruz...
Neden kendimizi hep köşeli,sınırları, kuralları olan güçlü biriymiş gibi gösterme çabamız var.
Neden farklı olma çabamız var oysa herkesin içindeki savaş aynı( yani çok benziyoruz.)
Hiç bilmediğimiz sokaktan geçerken perdesi kapalı,içinde ne yaşandığıyla alakalı hiç bir fikrimizin olmadığı evlerde kendimizi bulmamız çok mümkün.Oysa ışığının yanması bile içimizi ısıtmıştı...
Kim bilir ne karanlıklar gizli o ışıkların ardında, içinde bizimle aynı savaşı veren birini buluruz belki de ..
Sevildikçe sevgiyi gördükçe yıkılacak olan duvarlar inşa ediyoruz,
zamanla esnetilen kurallar, ama biz bunları inşa ederken kendimizden ödün veriyoruz, zaman kaybediyoruz.
Ne gerek var ki bir gün yıkılmayacak mı zaten? kime şov yapıyoruz.
Küçük bir anın vermiş olduğu keyif'in acısını aylarca çekiyoruz, belki de sorguluyoruz altında yatan sebebi...
Kendi elimizle yarattığımız güçlü görünen yalnız mutsuzlardan oluyoruz...
Bir iç döküş
Hayat telaşına kapılıp kaybolduğumun farkında bile olmadığım zamanlarda ne çok şey kaybettim ne büyük değerlerden yoksun kaldım ne büyük yaralar açıldı kalbimde... doldurulamaz boşluklar, nefes kesen özlem duygularıyla baş etmeye çalıştım ne çok yalnız kaldım ne çok kendimle baş başa bırakıldım bu süreçte,
bir çok şeyi de öğrendim tabi hiç tatmadıgım duygularla tanıştım. Duyduğum ama tecrübe etmediğim kavramlarla tanıştım:ölüm gibi yalnızlığın en somut hali gibi özlem gibi çaresizlik, acımasızlık gibi bir çok kavramlarla...
Hayatı öğrenmek bana hiç iyi gelmedi.İyi olan duygularmı renkli hayallerimin rengini giderek aldı benden babamı da tabi...
Hayat büyük bir acı yaşamayana kadar anlaşılmıyormuş öbür türlü hep dünyevi hayatın saçma telaşının için de yarınların peşinde koşarken buluyoruz kendimizi...
Oysa yarınlarda bulamayacağımız ne çok şey kaybediyoruz bu günlerden...