Kalemimden dökülenler...
Goncasında saklı küçücük bir mutluluk tüm güllerin. Ağladığın ana açar umut umut gönlüne... Raks eder ellerin ve kalbindeki renklerin ulaştığında yıldızlarla... Derin denizlerin diplerinde kaybolursun bazen. İnci olur o an seni umutlandırmaya sebep olan. Yalnız kalırsın mutsuzluk sanırsın, Artık nefes alamam diye hayıflanırsın. Nasıl her umutsuzluktan bir ışık doğar;
Eğer hayat gelirse üzerine, merdiven dayayıp çık gökyüzüne sonsuzluğa... Ruhunu serbest bırak korkusuzca en büyük mutluluk kendinsin aslında!...