Gecenin en Siyahı

Gecenin en Siyahı
@Simsiyahgece
Gökyüzünün öğrencisi, yeryüzünün öğretmeni...
Öğretmen
136 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Kadınım ben Minicik yüreğinde dünyayı taşıyan Elleri hamur kokan, Kırılgan alıngan... Gözyaşları içinde gizli Biraz çocuk, biraz anne, biraz deli Aşkın her hali... Tutkulu, düşbaz haylaz bi kadınım ben. Giydiğim fistanlar bile çiçekli Bedenimin ne önemi var ki? Benim hazinelerim yüreğimde gizli...
İnsan bazen kılıçla yontar hayalindeki dünyayı bazen Kalemle...
Vazgeçtim hayallerimden Parça parça düşerken Gözlerimden yorgunluklar Kalbim kimseye kırgın değil Boş bir mezara gömer gibi Bana ait ne varsa kaybettim.. Ne gidenle bir hesabım Ne de kalanda bir beklentim...
Kalemim dize geldi yine... Kendi kalemimden bi paylaşım..
Harap bitap düşmüş virane evlerin olduğu sokaklarda gezerken gönül, ardından başkasına doğan güneşin, kendine kararmış içimi aydınlatan bir mucize... Kelimelerin yitik kaldığı muhteşem anlar. İlkler, sonlar, gelecek, geçmiş silinir. Lâl kalır diller dünyanın küçücük bi kalbi dolduramayacak kadar kalması karşısında... Küçücük kalır sonsuzun yanında dünya! Teninin kokusunda yaşar tüm renklerin ahengi. Usul usul dolanır damarlarında... Nedensiz, nasılsınz, kimliksiz, bilinmez duygular kaplar içimi. Uçurtmaların ulaştığı son noktaya yükseldiğinde kalbim, bilmez ki gecenin bitimiyle gider umutlarım, güneşin kalbi bulutlanır!!!
İnsan dedim nedir ki insan? Cevap verdi ermiş; "insan kendi kusurlarıyla saklambaç oynayan, başkalarının kusurları ile yakalambaç oynayandır"