“Hayatın boyunca seni dünyadaki bütün pisliklerden korumaya çalıştım, bütün kötü şeylerden. Ama seni bundan koruyamam. Sana verebilceğim tek şey omzum. Ve bunun yetmesi gerekecek. Sen küçük bir çocukken seni taşırdım. Bazen o günleri özlüyorum. Ama o günler bitti. Yanında yürüyebilirim, Salvie ama seni taşıyamam.”
Beni kucakladı. Ona sımsıkı sarılıp asla bırakmamayı istedim. Ama bırakmak zorunda kalacaktım. Ve bu canımı yakıyordu. Birini sevince neden canı yanıyordu insanın? İnsan yüreğinin derdi neydi?