İlknur Kılıç
@Simurg11
Biraz dağınık ama kelimeleri çok seven bir Edebiyat Öğretmeni
Öğretmen
1987
65 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Uzun zaman önce hangi tatil bile olduğunu hatırlamadığım bir tatilde bitirdiğim ama paylaşamadığım, okurken tüylerimi diken diken eden bir kitaptı Boyalı Kuş.
"Savaşın galibi yoktur aslında,
Reklam
Doğa şartlarının çok zor olduğu Pasifik kıyılarında bir kasaba ve bu doğa şartlarında ayakta kalmaya çalışan derme çatma yapılar… Bu yapılardan birinde yaşayan bir çift Damaris ve Rogelio. Bu çift genç yaşta evlenmelerine rağmen ve çocuk istemelerine rağmen bir türlü çocuk sahibi olamaz ve bu durumu kabullenmeye çalışır. Hayatındaki boşluğu bir şekilde doldurmaya çalışan Damaris dişi bir köpek sahiplenir ve ona aslında çocuğuna vermek istediği ismi verir: Chirli. Ona çok bağlanır, koynunda taşır, yemeğin iyi tarafını hep ona verir ta ki köpeği bir gün uzunca bir süre kaybolup hamile bir şekilde dönene kadar. Damaris’in sevgisi bu günden sonra nefrete dönüşür.
Damaris’in çocukluğuna, travmalarına da değinen yazar aslında köpeğine sevgisinden dönüşen nefretinin de altını dolduruyor. Bunu yaparken annesizliği, sınıf ayrımını, toplumsal baskıyı da aslında kısacık görünen bir kitapta başarıyla anlatıyor.
Damaris’in Chirli’ye olan sevgisinin birden nefrete dönüşmesi Damaris’in kendiyle ilgili hislerinin de bir yansımasydı bence. Kadının yarım kalmış hissettirilmesiyle nefretinin büyüdüğü bir roman Köpek.
Tek eleştirim bazı bölümlerin çok kısa geçilmesiydi. Daha uzun anlatılmasını istediğim yerler vardı aslında.
Kısaca aslında rutin bir hayatı anlatan ama bunu etkileyici bir şekilde yapan bir kitaptı Köpek. İnsanın psikolojik durumunu kişisel meseleleriyle altını doldurarak bir yandan da toplumsal sorunlarla destekleyerek bir hikaye şeklinde, basit ama etkili cümlelerle anlatması kitabın bendeki etkisini derinleştirdi. Betimlemeleri özellikle çok başarılıydı.
Lena benzer bir kaderi paylaşan baba-kız hikayesi. Her baba-kız ilişkisi özeldir ama bu hikayede Lena ve Yaman’ı özel kılan bazı noktalar da var. Yaman nazik, istediği hayatı yaşayabilecek güce sahip bekar bir adamken bir çocuk evlat edinmeye karar veriyor. Tabii bunun için bir sürü testten geçmesi, bir sürü şartı sağlayabiliyor olması gerekiyor. Zorlu bir süreçten sonra 4 yaşında minik bir kızı oluyor Yaman’ın: Lena. Lena ile el ele bir hayat yolculuğuna atılıyorlar ve bu yolculukta çok da güzel dostları var -Gölge’yi de unutmamak lazım tabii- . Lena ile Yaman hem ilaç oluyorlar birbirlerine hem de umut. Yaman’da bir huzursuzluk var ve bu tüm kitap boyunca kendini belli ediyor. Bir süre sonra Lena’nın babasına çok kızgın olduğunu da okuyunca nedenini merak etmeden duramıyorsunuz. Kitabın akıcı olmasını sağlayan özelliklerden biri de bu “merak” idi bence.
Bölümlerin numaraları çok farklı ilerliyor. Yaman’da geri saran bölüm numaraları Lena’nın bölümlerinde normal seyrinde. Yaman geçmişten alıp anlatırken Lena “sonra”yı anlatıyor. İki taraftan da kuşatıyor hikaye okuyucuyu
Kitapla ilgili tek eleştirim Yaman’ın duyguları tüm samimiyeti ve detayları ile anlatılırken Lena’nın hissetiklerinin biraz daha yüzeysel anlatılması olabilir. Yaman’ın hissettiği babalık duygusu, Lena’nın ona hissetirdikleri çok samimi, çok sıcak anlatılmıştı gerçekten.
Kitabın dili de gerektiği kadar sanatsal gerektiği kadar samimiydi. Sade ama özenli… duyguları okuyucuya hissettirebilen kararında bir edebi dil. Kısacası bittikten sonra aklımın bir köşesine bir parçasını bırakan, keşke bitmeseydi dediğim kitaplardan oldu Lena @lunayayinlari #lena
Yılın 2.kitabıyla merhaba! Adını sık sık duyduğum, aylardır da sırada bekleyen bir kitaptı ve aslında tam da zamanında okumuş oldum. Yoğun geçen bir sınav haftasında çok yormayan, kafa dağıtan bir kitap oldu benim için @domingo_yayinevi nden çıkan Matt Haig’in yazdığı Gece Yarısı Kütüphanesi.
Evet, yormayan, akıcı, hatta merak uyandıran bir kitaptı. Pişmanlıklar, farklı hayatlar, hayattaki seçimlerimiz üstüne kurulu fantastik bir hikaye. Konu seçimi başarılı, işlenişi dikkat çekici ama…
Bu konularda farklı kitaplar okumuş bir okur olarak Geceyarısı Kütüphanesi beklentimin altında kaldı diyebilirim. “Seçimlerimiz farklı olsa nasıl bir hayatımız olurdu?” sorusu üstünde şekillenen bir hikaye olsa da bir okuyucu olarak bana o sorgulamayı yaptırmadı. Başkahraman Nora’nın farklı hayatlarına geçtiğinde hissettikleri de çok yüzeysel verilmiş, burda biraz detay ve derinlik aradım sanırım. Sonu biraz standart idi, daha çarpıcı bitebilirdi belki.
Kitapta en sevdiğim bölüm Nora’nın ayı ile karşılaştığında yaşadığı hayatta kalma dürtüsünün anlatıldığı kısımdı sanırım.
Sonuçta okuduğum için pişman etmeyen ama daha iyi olabileceğini düşündüğüm bir kitaptı. Kafa dağıtmak, zaman geçirmek için okunabilecek bir kitaptı. Keşke anlatımı biraz daha derin olabilseydi.
Bu arada konuyu sevdiyseniz Paul Auster’in 4 3 2 1 isimli kitabını şiddetle öneririm.
Eğer varsa başka hayatlarda da yolumuzun kesişmesi dileğiyle
#geceyarısıkütüphanesi #domingoyayınları #kitapönerisi #kitaptavsiyesi
Adını kendi gibi sarı sarı açan mimozalardan alan Mimo, rengârenk bir adada yaşamaktadır. Yaşadığı ada epik kelebekler ve epik çiçeklerle dış dünyaya görünmez olan “Görünmez Ada”. Doğa gibi rengârenk
Reklam