Aziz Yıldız
@Simurg
Psikolojik Danışman
Diyarbekir
88 okur puanı
Haziran 2015 tarihinde katıldı
Biz hayatta kalanlar, her şeyi yukarıdan aşağıya doğru bakarak izliyor, aynı anda her şeyin birden, eşzamanlı olarak görüyor, yine de tüm bunların nasıl olup bittiğini bilemiyorduk. Çevremizde, bir zamanlar birkaç saat içinde elli bin asker ile on bin atın öldürüldüğü ıssız topraklar uzayıp gidiyordu. Savaştan sonraki gece buradan can çekişme hırıltıları ve inlemeleri yükselmiş olmalıydı. Şimdi ise kara topraktan başka bir şey yoktu. O dönemde bu kadar çok ceset ve iskeleti ne yapmışlardı? Bu koni biçimli anıtın altına mı gömmüşlerdi? Biz şimdi bir ölüler tepesinin üzerinde mi duruyorduk? Bu mu bizim nihai seyir yerimiz? Böyle bir noktadan baktığımızda gerçekten de övünülesi tarihsel bir üst bakış kazanmış mı oluyoruz?
Şeylerin aldığı her yeni biçim, üzerinde yok oluşun gölgesini taşımaktadır. Çünkü tek tek bireylerin, devletlerin ve tüm dünyanın tarihi her zaman daha ileriye ve daha güzele doğru yükselen bir kavis çizerek ilerlemez, aksine meridyene bir kez ulaşıldıktan sonra aşağıya, karanlığa doğru sürükleyen bir yörünge izler.
