"Bir çığlık olan bu kitap, dilsizleştirilmiş, ağzı bantla kapatılmış çocuğun yardım çığlığı; duyulmak için çırpınan, başka derdi olmayan bir çığlık; anne-babalara bağıran bir çığlık değil ya da onları hizaya getirme mercii değil. Eğer bir çocuğun neden ve nasıl dilsizleştirildiğini okura bir parça olsun duyurabiliyorsam, çocuğu anlatabilmek konusunda içimdeki şu çocuk dilsizliğini de aşabilmişim demektir. İşte ancak o zaman benden, sizden çıkar, 'ayrı' bir varlık olan çocuğa ulaşabiliriz."
Kitap çocuk-aile ilişkisini anlatıyor. Kitabı herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum ve tavsiye ediyorum. Bu kitap olsun yahut olmasın herkesin çocuk psikoloji türünde kitap okuması gerek bence.
Kitap alıntılara da yer vererek sürüyor. Anlatımı güzel, sadeye yakın fakat zor bitirdim. Belki vaktim çok yoktu belki de böyle bi' kitap türünü ilk okuyuşum olmasından dolayı, bilmiyorum. Ama 5 gün süründü kitap 300 sayfa olmasına rağmen.
Yazar kitabın sonunda bir not ve kitap önerileriyle bitirmiş.
Gerçekten okudukça farkına vardım çocuklara nasıl yanlış davrandığımı/davrandığımızı. Yahut aynı şekilde ailemin bana yanlış davranmalarını...
Kitapta aklıma kazımam gereken, altını çizmem gereken o kadar çok cümle ve bilgi var ki... Akla kazınana kadar tekrar okunması gereken bi' eser.
"İyi aile yoktur ya da paradoks şu ki iyi aile, "İyi aile yoktur." düsturuyla hareket edebilen ailedir."