Kendin yaşadığında hayat doğaçlama gelişir. Mutlu olmak, aşık olmak, gülmek, üzülmek... Duygu arayışına girmezsin eksikliğini hissetmezsin, kendini yaşadığın için bunların hayatın bir parçası olduğu ve her an her yerde yaşanılabilecek duygu ve An'lar olduğu gerçeğinin bilincindeki bir olgunlukta olursun.
Sahip olmak istediğinde; mutluluk, aşk, eğlence... Bunlar yaşanılacak duygular değildir! sahip olunması gereken duygulardır. Örneğin aşk... sahip olma kompleksindeki kişi için mutluluk; elde edinceye kadar ki süreçtir. Elde ettikten sonra artık arzuladığı kişiyi kolaylıkla silebilir ve hatta hedefine ulaştığı için artık arzuladığı kişinin bir önemi yoktur çünkü kompleksini tatmin etmiştir ve yeni sahip olunacak şeyileri hedeflemeye başlar ve mutlu olmanın bunları elde etmekle gerçekleşeceğini sanar ve sürekli olarak bu kompleksinin peşinden koşar ama istediği şey bu değildir ve kişi bunun farkında da değildir. Asıl mutluluk kendini hayatın sularına bırakmak ve çırpınmamaktır.
2. si çok tanıdık geldi değil mi? Bu kompleksi belki kendinde belki de başkasından tanıdın...