📌Abdulah Azzam'ın ablası anlatıyor:
Abdullah, henüz küçük yaşlarda iken elinden kitabı hiç düşürmezdi. Gece gündüz okur ve not alırdı.
Geceleri ise gün içindeki oturarak okumanın yorgunluğu sonrası yatağına sırtüstü uzanır ve gaz lambasını yanında tutarak okurdu. Yorulunca ise kitabın başında uyuyakalırdı.
Bir defasında yine uyuyakaldığı esnada elinden kitabını çekmeye çalıştım. Birden sıçradı ve iki eliyle kitabını tutundu. 'Ablacığım! Gaz lambasının üzerine düşmesinden ve seninle birlikte yatağını yakmasından korkuyorum' derdim.
Geceleri böyleydi. Gündüzleri ise "Kardeşciğim! Biraz olsun kitabını bırak ve arkadaşlarına oynamaya çık" dediğimde kitabını işaret ederek "benim oyunum da, yemeğim de içeceğim de budur" derdi.