Anonimleştirme, belki de tüm dünyada geçerli tek yönetim şekliydi; seni kendi kimliğinden soyup kalabalığa, o kalabalığın içinde bir yüzsüzlüğe mahkum ediyordu.
Sanki hayatı, bir çizgi üzerinde ilerleyen, her hamlesi önceden hesaplanmış kusursuz bir matematik problemiydi, sayılar arasında güvendeydi.Aşk, onun çözülmeyecek denkleminde bir bilinmeyendi ve o, bu denklemi çözmek için ne bir çaba sarf ediyor ne de bir merak yaşıyordu içinde, sadece görmezden geliyor, varlığını yok sayıyordu
Gerçekler daima önündedir ama görmezsin, belki bir tercih bile değildir bu, gerçekleri görmek gerçekliği içinde yaşayamayacağın bir derinliğe indirmek olur.