İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ama hiçbir şey olmaz. İnsan yine de bekler, bekler. Yine hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler; düşünür, düşünür, şakakları ağrıyana kadar düşünür ve yine hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Gerçekten yalnız.
Hızda büyülü bir şey vardır, onu kim sevmez? Yolcu görünmeyen bir gücün onu kanatlarına alıp uçurduğunu sanır ve uçar, uçar, her şeyin kendisiyle birlikte uçtuğunu düşünür.
