İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetin en doğrusu, en iyisi olduğna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o yaygın dar görüşlülük vardı.
şairlerin
her dizesi zarif hakikaderle yüklüdür, insanın yüce ve asil yanlarına seslenir. Onların
tek bir dizesini bile, dünyayı o oranda yoksullaştırrnadan
şiirden çıkararnazsınız."