Hiç kimseye karşı, içimde kötü bir duygu beslemedim.İstesem de kötü olamadım.
İnsanlarda hep sevilecek ve inanılacak
güzel bir sebep aradım.Onlara hep şans verdim ve zaman tanıdım.
Peki değdi mi? Tabiki HAYIR.
Yine kötü olan da, eksik olan da ben oldum.
Vicdanımdan başka rahat ettiğim, şu dünyada hiç bir yerim yok.
Bu bana yeter mi diye kendime her sorduğumda ise, hep aynı cevabı aldım; "Çok şükür"