•
Bir âdem(insan) düşünün evvelầ.. kendini ezen ve dahî nefsini ezmeyi elde edebilen.. "zavallı" demek.. ÜFTÂDE. kendine "ben üftâde'yim" diyen. ömür kıskacında bir kez olsun Allah uğrunda hizmetten geçemeyip, bırakın şimdi ki bildiklerinizi bir kenara, bir akçenin çeyreğini bile kendine haram bilen.. ÜFTÂDE Hz..
.
.
.
Sonra bir âdem daha düşünün ki, yüz yıl yaşasa yüz yıl da nefsine "sen kimsin ey nefsim ! Sus" diyecek kadar cesur.. sırf onu (nefs) terbiye etmek için mübarek sakalı ile yerleri süpürecek kadar nefsine düşman..(hocası kaldırır onu yerden.."dur" der.."dur Mahmûd'um. Mübarektir sakalın kendine gel")
Allah aşkı ile söyleyen bir âdem. Bundandır sebep hocası Üftâde hz. ona, "bundan böyle Hüdâ'nın(Allah) rahmeti ile konuşan bu âdemin ismi Hüdâyi bilinsin" dedi de, bizler öyle bildik o âdemi.. AZİZ MAHMÛD HÜDAYÎ HZ..
.
.
.
ve bir yol düşünün, düşünün ki nice âdemleri denizlere düşüren, nice senedir nice talebeleri ve âşıkları kayıklara bindiren.. O yol ki Allah ve Rasulü için gidilen, o yol ki HÜDÂYİ YOLU...