Süreyya'nın çıkışları, hayalleri, idealleriyle başladım romana. Bakıldığı zaman böyle bir karaktere ısınmakta zorluk çektim ve ısınamadım da. Açıkçası kelimeleri, özenle seçilmiş bir kitap. Karakterleri de yazıya muazzam aktarılmış. Bazı ayrıntılar gülümsemenize sebep olacak cinsten. Ve bence romanın asıl kahramanı Necip. Sevgisi, beni bile etkiledi diyebilirim. Kitabın sonu ise bazı şeyleri anlatmaya yetiyor. Ama şunu düşündüm. Bazen sevdiğin bir insan seni yorunca, seni dindiren bir insana kaçmak istiyorsun. Bu da mutsuz evliliklere, yaşanmamış bir hayata, aşk üçgenine, aldatmalara sebep oluyor. Sanırım başıma gelmesinden korktuğum şeylerden biri. Gerçekten okumayan biri varsa okumalı. İnsan psikolojisini, acısını, sevgisine karşılık bulamayaşının verdiği ızdırabı ince dokunuşuyla işleyen bir roman.