S.

Geldik mi yine kalabalik beton yığınlarinin arasina sessizliğin içinden gelince beynim corba oluyor biraksalar köyümde yaşlansam bilmiyolar ki şehrin sahte yüzünü bir cümbüşe katiliyor yaşiyolar nefes almadan…
Reklam
Şehrin kasvetli havasından uzakta olup yorganla yatıp ormanın içinde uyanmak paha biçilemez işte Karadenizli olmak işte trabzon’da yaşamak
Bir iki sayfa okudun Kahveni içtin şehirden uzakdasin Daha ne istersin kizim dediler Ah dedim ah kahveme ortak hayallerime yoldaş..
Degisiyorum kendi kıyma çekildim, iyilesiyorum