İdris iki eliyle Gıyas'ın başını tutup alnından öperken ciğerlerine çektiği koku dünyanın en tarifsiz, en güzel, en eşsiz kokusuydu. Evlat kokusu... Şehadete koşan, şehadeti kovalayan evladın kokusu.
İki vücut tek yürek olmuşlar, canlarını birbirine bağlamışlardı. Ya birlikte kurtulacaklar,ya beraber can vereceklerdi. İslam Aleminin de tek kurtuluş çaresi bu değil miydi?
Sabır, sabır, sabır. Önce yılmamayı öğreneceksin. Kimse gayret göstermeden, sabretmeden ve becerememenin kırıklığını, acziyetini yaşamadan hiçbir şey öğrenemez. Kulluğun fıtratı böyle. Her şey bize acziyetimizi hatırlatmak için. Her nimet gibi ilim ve becerinin de bir lütfu ilâhi olduğunu unutmamamız gerek.