Velora Luna
@SnowFlame
Düşüncelerimi bırakıyorum, izlerini siz bulun.
•F1 aşığı
Kurabiye canavarı
52 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlk kitabın bende yarattığı heyecan o kadar büyüktü ki ders çalışmayı bir kenara bırakıp hemen ikinci kitaba başladım. Rebecca Ross beni yine kelimeleriyle içine çekmeyi başardı. İris ve Roman’ın hikayesini, aşklarını o kadar merak ediyordum ki sayfalar su gibi aktı.
Elbette bazı mantık hataları yok değildi. Ama hikayenin büyüsü, atmosferi ve anlatımın güzelliği benim için o kadar ağır bastı ki bunları görmezden gelebildim. Yine de Enva’nın daha aktif olduğu bir olay örgüsü okumayı çok isterdim. Tanrıların gerçekten “tanrı” gibi hissettirmemesi, daha çok büyülü varlıklar gibi kalması benim için küçük bir hayal kırıklığıydı. Ayrıca biraz daha epik, daha yoğun savaş sahneleri görmek isterdim. O büyük çatışmaların daha çarpıcı verilmesini bekledim — bu yüzden puanımdan bir kırdım.
Ama tüm bunlara rağmen… İris ve Roman. Kalbimi çalan bu iki karakter için çoğu şeyi affediyorum.
Yazarın bazı şeyleri gerçekçi bırakması — özellikle ölümler ve iyileşemeyen hastalıklar — hikayeye ayrı bir derinlik katmış. Kalbim kırıldı mı? Delice evet. Ağladım mı? Evet. Ama her şeyin toz pembe bitmemesi, hikayenin gerçeklik hissini koruması benim için çok değerliydi.
Sizi çok özleyeceğim İris ve Roman.
Reklam
Aşklarına aşık olmak1000Kitap
Kitabı bitirdim bitirmesine ama bitirdiğim anda ilk hissettiğim şey… boşluk oldu. Çünkü son sayfayı kapattığımda Roman ve Iris’ten ayrılıp gerçek dünyaya dönmüş olmak… dürüst olmak gerekirse kalbim biraz kırık ve onları şimdiden özledim!
Kitap daha ilk sayfalardan beni içine çekti. Atmosferi, anlatımı ve özellikle karakterleri inanılmaz güçlüydü. Iris ve Roman benim için kitabın kalbi oldu. (Bazen baş karakterlerdense yan karakterlere daha fazla tutunabiliyorsunuz.) İkisi de son derece istikrarlı, olgun ve iyi yazılmış karakterlerdi. Hikaye boyunca o klişe ergen tartışmalarına ya da gereksiz dramalara yer verilmemesi beni ayrıca mutlu etti. Bu yüzden karakterleri okumak çok doğal ve gerçek hissettirdi.
Roman ve Iris arasındaki ilişki… gerçekten büyüleyiciydi. Aralarındaki o gelişen bağa, birbirlerini anlama şekillerine ve aralarındaki aşka hayran kaldım. Bu çifti çok içten sevdiğimi söylemem lazım. Hikayeyi okurken resmen onların arasındaki aşka aşık oldum.
Kitabın dünyası ve savaş atmosferi de oldukça etkileyiciydi. Yine de dürüst olmak gerekirse büyülü dünya ve savaş kısmını biraz daha detaylı görmek isterdim. Bu yüzden puanımdan küçük bir kırpma yaptım. Ama bu, kitabın ne kadar etkileyici olduğunu kesinlikle değiştirmiyor.
Şu an sadece ilk kitabı bitirmiş biri olarak tek söyleyebileceğim şey şu: Roman ve Iris’i şimdiden özledim. Onlardan ayrılmak hiç kolay olmadı.
Kısacası Ebedi Rekabet, karakterleriyle kalbe dokunan, romantizmiyle büyüleyen ve sizi kendi dünyasının içine çeken çok etkileyici bir okuma deneyimi.
Yazarın yazım dilini gerçekten beğendim; oldukça akıcı ve sürükleyiciydi. Kitap kendini rahatlıkla okutuyor, merak duygusu sürekli canlı tutuluyor. Bir noktadan sonra okurken, sizin de neye inanmanız gerektiği karışmaya başlıyor. “Acaba nasıl bağlanacak?” derken heyecanım zirveye çıktı… ama ne yazık ki ardından sert bir düşüş yaşadım.
Final beni açıkçası hiç tatmin etmedi. Sonuçlanmayan ve yerine oturmayan çok fazla şey vardı. Bazı karakterlerin hikayeye neden dahil olduğunu anlamadım. Bunların hepsi Eve’nin başına mı gelmişti, yoksa başka kişiler de var mıydı? Kitap boyunca pek çok soru işareti bırakıldı ve bunların büyük bir kısmı cevapsız kaldı.
Yazar, bunca olayı birbirine bağlayamamış gibi hissettirdi. Sanki bir noktada hikayeyi o da kaçırmıştı. Yarım kalan, açıklanmayan çok fazla detay vardı ve bu da finalin tadını kaçırdı. Damakta kalan son tat ne yazık ki acıydı. Oysa biraz daha iyi toparlansaydı, gerçekten çok etkileyici bir gerilim romanı olabilirmiş.
Gerçekten bayıldım.
Son kitabı bu kadar uzun sürede bitirmem kesinlikle kitabın suçu değildi. Geçirdiğim ciddi bir enfeksiyon ve ilaçlara karşı yaşadığım alerjik reaksiyon yüzünden günlerce ateş
Şu sıralar tatlı mı tatlı, iç ısıtan bir kitaba ihtiyacım varken elim bu kitaba gitti. Çok bir beklentiyle de başlamadım çünkü çoğu romantik kitapta her şey toz pembe ve şeker tadında geçer. Bu kitap da böyleydi ama daha en başından her şeyin bu kadar bariz olması kitabı bitirmemi zorlamadı diyemem.
Karakterlerin iç dünyasına tam olarak dalamadım. Jeanie'nin karakterini ve kendini bulma yolculuğuna odaklanması isterdim. Logan da damdan düşer gibi bir anda kitaba daldı ve karakteri hakkında "çok tatlı ve nazik" dışında çok bir şey sunmadı. Zaten yazar yine bize asla var olmayacak bir erkek karakter vermiş. Sevdiğine bu kadar hassas yaklaşan, kadının "bir şey yok merak etme" dercesine her sahte gülüşünde ya da üzüntüsünde bu kadar içi cız eden erkek yoktur bence. Hatta kitabın sonuna doğru Logan'ın kendi düşüncesine göre yapbozu tamamlayıp Jeanie'den uzaklaşışını erkeklerin yapacağı türden "hödüklük" olarak sunduysa, kusura bakmasın böyle tatlı bir karakter çizdikten sonra bana hiç de öyle gelmedi.
Jeanie ve Logan öyle hızlı ilerledi ki eksik bir şeyler varmış hissi oturdu. Tabii ki kitap tatlı bir çerçevede yazılmış, sevimli bir hikaye olmasından kaynaklı kısa tutulmuş, anlayabiliyorum. Ancak yine de dediğim gibi Logan'ın geçmişte yaşadıklarının ruhunda ve gururunda açtığı yaraları, Jeanie'nin kendini bulma yolculuğunu ve iki karakterin birbirine ilk başta aşk (ki inanmıyorum) hissetmiş bile olsalar birbirlerinde eksiklerini tamamlayarak ilerledikleri bir ilişki portesi çizilmesini isterdim.
Reklam