Yokluk,eksiklik,ayrılık bunlara dayanma gücü çocukluğundan geliyordu, birdenbire sanki çok uzaklara bakıyormuş gibi yapmak çocukluğundan kalmış bir şeydi onda. Okulun avlusundaki bir bankta annesini beklemesi, kafasında açılmış koca bir delikti adeta. Orada bir madde haline geliyordu, bedeni ile ilgili hiçbir şey hissetmiyordu,kesinlikle soluk almıyordu. Annesi geldiğinde kızı Artık hayatta değildi.
Alan...! Kaç kez söylemek gerekiyor sana bunu? Buradan çıkan müşterilere "görüşmek üzere" denmez." Elveda" denir Çünkü bir daha gelmeyecekler. Bunu bir gün kafana sokmayı becerebilecek misin?