Yorgun Düşler

Biz genç değiliz artık. Biz dünyayı fethetmek istemiyoruz artık. Kaçağız biz. Kendimizden kaçıyoruz. Hayatımızdan. On sekiz yaşında idik; dünyayı, hayatı sevmeye başlamıştık, sevdiğimiz bu şeylere kurşun sıkmak zorunda kaldık. Patlayan ilk mermiler kalbimize saplandı. Çalışma, çaba, ilerleme kapıları kapandı bize. Biz bunlara artık inanmıyoruz, biz harbe inanıyoruz.
Bazıları kitabı kalınlığıyla ölçer, sanki kafayı değil de kolları çalıştırmak için yazılmışçasına...
Beden için sağlıklı olan tek şey mutluluktur, ama zihni güçlendirip geliştiren, kederdir.
Sayfa 211·Kitabı okudu
_Sevdiğin biri var mı? +Evet. -Seni seviyor mu? +Evet. -Nereden biliyorsun? +Her seferinde kitaplarımı geri verirken içine çiçek koyuyor. -Hepsini okuyor mu? +Elbette okuyor. -Sordun mu ona? +Önemli yerlerin altını çizdiğini görebiliyorum. -O da insanlığı kurtarmak istiyor mu? +Evet. -Nereden biliyorsun? +Altını çizdiği cümlelerden. . Çiçek ve Ekmek
Bir insana dengesini kaybettirip, sonra da normal davranmasını bekleyemezsiniz..! | Steinbeck |