Muhammed

Muhammed
@Soljenitsin1
Diyarbakır, 2001
13 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Külle bezenip gülle kandırıldı tüm hayallerim.
Reklam
Yıkık bir oyun bahçesi, sınırda zorun raddesi Güneşin o ıssız sesiyle biter sorunlar kesin Daha çok yolum var kesin Sorun var, onun darbesiyle düştük Arka sokaklarda mutlu sonun maddesi Olumsuz sonuçlarda doğdun, kaderi yolundan çevir Ki lafını dinlemezse gövdesine doğrult hançeri Kaybolur o ruhban şeritte söner kudurtan şehir Bu zehri kustun bütün korkularını burundan çekip İnsandan robot yaptı, atomdan su, balıktan gemi Beyazdan siyah, griden bi' şehir, pamuktan demir Yok olma kurtul egondan son hızla atıp maskeni Kim miyim? Siktir et, bu kafiyeler kanıtlar beni Varoluş kâğıttan gelirken Doğu'dan ağıtlar gelir Bir darbe sarsabilir bedeni fakat dağıtmaz seni Senin tek hazinen kimliğin, düşün vazifen nedir? Ve neden ölümlerle beraber şu haziran gelir Boş verdim süslü cümleleri, ömür hüzünlü gülmeleri getirdi Ner'den baksan yetmiş sene sürdü gülmeleri Ve hepsi delirmişti Hayatları gürültülüydü, derinlerde yok ettiler sessizliği Günbegün geberip gitti hepsi megalomandı Hepsi cüzdanından emin Ve para düşmandı, zaten ölüm düşmanınla gelir Onun rüzgârıyla sevin pislik insanoğlu Benim hayalim ayaklarıma belki İzmir İzban'ıyla gelir Zengin ölmek için elli senemi harcayamam baba Buraya hapsedip avuttular bak arta kalan parayla Ve başlatıldı gezegenimde onca savaş, yalan Fazla yaşamak için düzene başımı sallayamam baba
Müzik
Oturdum Rap Yazdım
Bir sekerat haliydi sanki bu hareketsizlik Benim tattığım her sükunet fırtına öncesi sessizlik Her yanda iffetsizlik, her yerde değersizlik Biz çılgınca tüketiyorken, hayatın gözünde meğer kurban bizdik. Dizdik yine aklın ucuna her türlü ihtimali Ders almaz insan asla okusa bütün ilmihali Zevkleniyordu gençliği ızdırap çekerken yaşlı hali Mezara kadar yok mecali yinede düşünmez akılvari.
Hayat güzel de ben mi yaşamayı bilmiyorum anlamadım ki.
Sonra geç olacak, ölümle ve yaşam hep kardeşti bilhassa Barıştan yanalar, içimde şarkılar kar kıştan bu yana Özlemin yeri yok ne kerpiç evlerde ne de rezidansta Yakılmış, yıkılmış köşkü, eminim, gözümle gördüm.