"Çünkü yardıma ihtiyacın vardı," dediğinde, ikisi de sessizliğe gömüldü. Birine sırf ihtiyaç duyduğu için daha mantıklısı olamazdı.
Sonrasında yardımalan kişi sizden nefret edip sırf yardım ettiğiniz için sizi cezalandırmaya kalksa, yalanlar söyleyip sizinle dalga geçse bile mi? O zaman bile mi?
"Ama... Ne korkusu?" Lazlo hâlâ anlayamıyordu. "Hisar boş. Orada tehlike yaratan ne olabilir ki?"
Eril-Fane nefesini ağır ağır saldı. "Çocukken karanlıktan korkar mıydın?"
Lazlo sırtında soğuk bir yılanın dolaştığını hissetti. O dar sokakta gördüğü resmi ve ölü keşişlerle hücreye kilitlendiği geceleri hatırladı. "Evet," dedi.
"Mantıken karanlıkta sana zarar verecek bir şey olmadığını bilirken bile."
"Evet."
"Eh. Hıçkırık'ta hepimiz karanlıktaki çocuklarız."
Efendi Hyrrokkin ne demişti? "Bazıları muhteşem işler yapmak üzere doğmuştur, diğerleriyse bu muhteşem işleri yapacak muhteşem adamlara yardım ederler." Lazlo, bunda utanılacak bir şey olmadığı konusunda ustasıyla hemfikirdi.
Yine de muhteşem işler yapmak için doğan kişinin Thyon Nero olmamasını dilemek çok mu abesti?