Tamda bugün daldan koparıldım, yani öyle gözüküyor ama yıllar önce yere atılan bir parçaydım... Toprak beni kabul etmedi yağmur üzerime yağmadı yerimde durakaldım. Tâ ki bugüne kadar rüzgar esti bugün beni aldı koparıldığım yerden uzaklara götürdü. Kaçmanın en kolay yol olduğu ormanda bile ağaçlar tarafından dışlandım. Diğer ağaçların yaprakları üzerimi kapattı ama beni korumadılar. Toprak olmak istiyordum... Tam o anda rüzgarın yaprakları sallama sesini duydum benim için en büyük lütuftu dinlemek. Yavaşça bıraktım kendimi toprağa, etse de etmese de son kez mavi havaya bakıp gözlerimi kapattım.